تحقیقات جدید از نورثوسترن مدیسین نشان میدهد که راهنمایان بیمار میتوانند بسیاری از موانع موجود در مراقبتهای پس از زایمان را برطرف کنند. این راهنمایان آموزشدیده، با بیماران و تیمهای مراقبت بهداشتی همکاری میکنند تا افراد را به مراقبتهای پزشکی، خدمات و سایر منابع مرتبط سازند. در میان افراد باردار کمدرآمد، این رویکرد با بهبود مراقبتهای بهداشتی پس از زایمان و ارتباط قویتر با مراقبتهای اولیه که مدتها پس از زایمان ادامه داشت، مرتبط بود.

این مطالعه در تاریخ ۲ اکتبر در JAMA Health Forum منتشر شد. به گفته محققان، این یکی از اولین مطالعاتی است که یک مدل ایدهآل از مراقبتهای پس از زایمان در ایالات متحده را توصیف میکند.
راهنمایان بیمار، مراقبتهای پس از زایمان را بهبود بخشیدند
در مقایسه با بیمارانی که مراقبتهای معمول پس از زایمان را بدون راهنمای بیمار دریافت کردند، کسانی که با یک راهنما کار کردند، به احتمال زیاد:
- در ویزیتهای مراقبت پس از زایمان شرکت کردند (۹۶% در مقابل ۸۰% در میان کسانی که مراقبت معمول را بدون راهنما دریافت کردند)
- در مورد تمام موضوعات مورد نیاز پس از زایمان مشاوره دریافت کردند (۶۵% در مقابل ۵۱%)
- غربالگری و مراقبت برای افسردگی پس از زایمان (۸۶% در مقابل ۷۲%) در ماههای حیاتی «سهماهه چهارم» را داشتند
- در یک ویزیت مراقبت اولیه (۵۷% در مقابل ۳۰%) یک سال پس از زایمان شرکت کردند
- از روش تنظیم خانواده مورد نظر خود، مانند کنترل بارداری، در یک سال برای فاصله انداختن بین بارداریها استفاده میکردند (۶۵% در مقابل ۴۳%)
- آزمایشهای بهداشتی پیشگیرانه (مانند فشار خون (۸۵% در مقابل ۶۲%)، چربی خون (۲۸% در مقابل ۱۳%) و گلوکز (۳۱% در مقابل ۱۶%)) را دریافت کردند
دکتر لین یی، نویسنده مسئول، رئیس بخش پزشکی مادر و جنین در دپارتمان زنان و زایمان دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورثوسترن و پزشک نورثوسترن مدیسین، گفت: «بارداری و دورههای پس از زایمان پیچیده هستند و افراد اغلب خود را در اولویت قرار نمیدهند، به خصوص اگر حمایت زیادی نداشته باشند یا نیازهای اجتماعی پیچیدهای داشته باشند. همراه با یک سیستم مراقبت بهداشتی پراکنده، بسیاری از افراد مراقبتهای مورد نیاز خود را دریافت نمیکنند.»
او افزود: «این یک طوفان کامل از سلامت نامطلوب زنان در این دوره بسیار کلیدی پس از زایمان ایجاد میکند، زمانی که میدانیم بسیاری از زنان از مراقبت خارج میشوند. اگر بتوانیم این شکاف را زودتر برطرف کنیم و مشارکت آنها را با مراقبتهای بهداشتی حفظ کنیم، میتوانیم در درازمدت در سلامت و رفاه زنان تفاوت ایجاد کنیم.»
یی گفت که راهنمایی بیمار در مراقبت از سرطان به طور گستردهای استفاده میشود و حتی توسط مدیکید نیز تامین مالی تکست و متن میشود. با این حال، این رویکرد در مراقبتهای پس از زایمان توجه کمتری را به خود جلب کرده و هم کمتر مورد مطالعه قرار گرفته و هم کمتر مورد استفاده قرار گرفته است.
محققان گفتند که این اولین مطالعه در مقیاس بزرگ است که مزایای راهنمایی بیمار را در میان افراد باردار و پس از زایمان بررسی میکند. نتایج میتواند مبنایی برای تحقیقات بیشتر و به طور بالقوه حمایت از تامین مالی آینده برای برنامههای راهنمایی پس از زایمان فراهم کند.
چگونه راهنمایان بیمار به مادران جدید کمک کردند
این مطالعه شامل ۴۰۵ فرد باردار بود که بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در بیمارستان زنان پرنتیس در شیکاگو مراقبت دریافت میکردند. شرکتکنندگانی که به یک راهنمای بیمار اختصاص داده شده بودند، در اواخر بارداری با آن شخص شروع به کار کردند و در طول سال اول پس از زایمان به دریافت حمایت ادامه دادند.
راهنمایان به زبانهای انگلیسی و اسپانیایی صحبت میکردند و از نزدیک با بیماران همکاری میکردند تا برنامههای مراقبت پس از زایمان را توسعه دهند، که این برنامهها نیز با تیم پزشکی به اشتراک گذاشته میشد. آنها قرار ملاقاتها را برنامهریزی و در آنها شرکت میکردند، به هماهنگی حمل و نقل و مراقبت از کودک کمک میکردند، با پزشکان و پرستاران ارتباط برقرار میکردند و به بیماران کمک میکردند تا اطلاعات پزشکی پیچیده را درک کنند. آنها همچنین برای تقویت سواد سلامت و افزایش اعتماد به نفس بیماران در مدیریت مراقبتهای خود تلاش کردند.
انتقال از مراقبتهای بارداری به مراقبتهای اولیه میتواند پیامدهای مهمی درازمدت داشته باشد. تحقیقات قبلی نشان داده است که عوارضی مانند دیابت بارداری و پرهاکلامپسی میتوانند سالها بعد بر سلامت تأثیر بگذارند، که پیگیری پزشکی مداوم را به ویژه مهم میکند.
یی گفت: حتی افرادی که بارداریهای سالمی دارند، ممکن است پس از زایمان با چالشهای جدی مواجه شوند. افسردگی پس از زایمان، حمایت محدود شریک زندگی، مشکلات مسکن، خشونت خانگی و سایر نیازهای اجتماعی یا ایمنی برآورده نشده میتوانند اولویتبندی سلامت خود را برای مادران جدید دشوارتر کنند.
محققان گفتند که موفقیت این برنامه در ارتباط بیماران پس از زایمان با مراقبتهای اولیه نشان میدهد که چگونه راهنمایان میتوانند به پر کردن برخی از این شکافها کمک کنند.
یی گفت: «عدم مشارکت در رفتارهای ارتقاء سلامت در دوره پس از زایمان، پیامدهای گستردهای برای واحد خانواده نیز دارد.»
راهنمایان به تیمهای مراقبت بهداشتی نیز کمک کردند
مزایا فقط به بیماران محدود نمیشد. این مطالعه نشان داد که متخصصان مراقبت بهداشتی نیز از حمایتهای ارائه شده توسط راهنمایان قدردانی میکنند.
به عنوان مثال، اگر بیماری قادر به حضور در قرار ملاقات نبود، یک راهنما میتوانست به پزشک اطلاع دهد، قرار ملاقات جدیدی ترتیب دهد یا وظایف اداری را که در غیر این صورت بر عهده کارکنان بالینی میافتاد، انجام دهد. راهنمایان همچنین اطمینان حاصل میکردند که بیماران مراحل پیگیری مهم پس از قرار ملاقاتها، از جمله آزمایش تحمل گلوکز و ویزیتهای پزشکی بعدی را تکمیل میکنند.
جوزف فاینگلاس، استاد پژوهشی پزشکی داخلی عمومی در فاینبرگ و یکی از نویسندگان، گفت: «یکی از اهداف راهنمایان نه تنها کمک به بیماران، بلکه کمک به پزشکان نیز بود، و پزشکان از اینکه بیماران چقدر کارآمدتر و درگیرتر بودند، خوشحال بودند.»
تجربه یک راهنما
قبل از شرکت در این مطالعه، ویریدیانا کارمونا-باررا، راهنمای بیمار، در بیمارستان، بیمه و مراکز بهداشتی زنان کار کرده بود. این پیشینه به او تجربه بسیاری از موانعی را که بیماران باردار ممکن است با آنها مواجه شوند، داده بود.
او به یاد آورد که به یک بیمار باردار با بیماریهای مزمن کمک کرد که در خطر از دست دادن یک قرار